bart van maanen

Vrijdagnacht 20 augustus hoorde ik een indrukwekkende uitzending van ZomerNachten. In dat programma vertellen een gastheer of -vrouw in anderhalf uur ononderbroken hun verhaal, gelardeerd met muziek naar keuze. Zonder presentator, maar ongetwijfeld goed begeleid door de makers van Casa Luna, die dit van oorsprong Zweedse concept een Nederlandse variant hebben gegeven. Dat staat of valt natuurlijk met de gast en de voorkeuren van de luisteraar. Blij dat ik de aflevering heb gehoord met dichter en acteur Ramsey Nasr.

Hoe de uitslag van de verkiezingen ook uitpakt, duidelijk is wel dat er volop strategisch gezweefd is of wordt. Doordat het toch weer een wedstrijd is geworden, namelijk Rutte versus Cohen, gaan kiezers ter linker- en ter rechterzijde hun knopen tellen. Ondanks de veelgehoorde stelling dat het om de inhoud gaat, is het in feite een keuze voor personen. Dat ik de programma’s grotendeels heb gelezen en het nieuws behoorlijk heb gevolgd, maakt het niet makkelijker. Ik ga in deze blogpost mijn keuze maken. Waar ga ik landen?

Eindelijk, ben ik ook eens public enemy bij Fox News. Robert Greenwald en zijn Brave New Films hebben voor alle nieuwsbrief abonnees een mooie video gemaakt. Al langer verzetten zij zich tegen deze zeer conservatieve nieuwszender. In dit geval met name tegen presentator Glenn Beck die zich graag overgeeft aan hysterische complottheorieën, vol snoodaards en overheidsdienaren die zijn land zouden bedreigen.

Op Frankwatching staat een goed interview van Michiel Frackers met Mark Bernstein, die in de jaren negentig onder meer verantwoordelijk was voor de online audio en video bij CNN. Bernstein maakt zich zorgen om het al te selectief mediagedrag in Amerika. Rechts kijkt Fox News, liberaal of links MSNBC. Wie ziet nog het hele plaatje? Voor een liberale democratie lijkt het inderdaad niet goed als je verstoken blijft van andere of tegengestelde meningen. Toch is dat wat hij zegt. “Mensen vinden het leuker om naar geschreeuw te kijken, dan naar elkaar te luisteren,” kopt het artikel.

Vandaag vielen mij twee zaken op. Een onderzoek van videoplatform MeFeedia over online video in 2009 en een goed opiniestuk van Herbert Blankesteijn over online video en de omroepen. De omroepen zouden volgens minister Plasterk in 2016 ingrijpend moeten veranderen. Door het stijgende gebruik en de populariteit van internetvideo vraagt Blankesteijn zich terecht af of de omroepen dat jaar wel halen. Eind vorig jaar is hij daarom begonnen met VideoVolt, met recencies en links naar de betere films en programma’s op internet.

Deze week speelde Twitter weer een rol van betekenis. De Iraanse volksopstand, tenminste in de grote steden, communiceert voor een deel via dit middel, maar ook via Facebook, de internationale sociale netwerksite. Hoewel het regime ook het internetverkeer poogt te controleren. Deze week probeerde ik PowerTwitter (webplugin), Twitterific (mobiel) en werd Tweetdeck (desktop) voor de iPhone gelanceerd. Deze supermobiel kreeg op zijn beurt weer nieuwe besturingssoftware.

Dat journalistieke aandacht voor Europa en de Europese Unie niet saai hoeft te zijn, bewijzen de maker van De Slag om Brussel (VPRO). Verslaggevers Roland Duong en Teun van de Keuken, ook van de Keuringsdienst van Waarde (RVU), geven aan de hand van een aantal sprekende voorbeelden inzicht in de Brusselse regels en de handhaving daarvan. Over Italiaanse wormenkaas, lonkende kortingen voor auto’s en de merknaam champagne.