Steeds meer bieden ze gebruikers de mogelijkheid om hun andere sociale media accounts te verbinden. Bijvoorbeeld het verversen van je status (‘wat ben je aan het doen?’) is zeer populair geworden om je vrienden te informeren, maar ook om je zakelijk te profileren met tips, links en in een online dialoog met klanten. Zeker bij freelancers en zzp’ers lijkt de scheiding daartussen dun te zijn. Voor het succes van je getwitter daarbij lijkt vooral de kwaliteit van een dialoog van groter belang dan de kwantiteit.

Dat upaten van je status gaat via Twitter vanzelfsprekend, maar ook via Facebook, LinkedIn en Hyves. Vandaar dat er intussen verschillende online diensten zijn die het updaten daarvan combineren.  Met het Twitter-programma HootSuite kun je verschillende sociale netwerken toevoegen, waaronder Facebook en LinkedIn. Hyves weer niet, want dat is echt een Nederlands fenomeen. Maar wel bijvoorbeeld Ping.fm, een Amerikaanse netwerkdienst.

Vermenigvuldig je online aanwezigheid

Via één Ping-account kun je dat updaten doen voor bijna 40 netwerken, overigens zeker niet allemaal gangbaar in Nederland. Zo kun je dus via HootSuite, waarmee je ook meerdere Twitter-accounts kunt beheren met meerdere personen, al 7 netwerken verbinden. Voeg daar Ping.fm aan toe, waarbij je een groep netwerksites kunt definiëren, en je begrijpt dat je al een ongelofelijk bereik kunt hebben met één Twitter-account. Volg je het nog?

Ik wil je hier geen online netwerksites opdringen, maar raad je aan om de mogelijkheden eens te bekijken. Het kan je enorm helpen om je berichten via Twitter, LinkedIn of Facebook op de goede plek te laten zien. Omdat het gratis diensten zijn, kun je het beste zelf testen en bepalen wat je het prettigst vind. En utvinden wat voor jou werkt.

Top 100 Twitter Clients

Van de populairste Twitter programma’s wordt een Top 100 Twitter Clients bijgehouden bij TwitStat. TwitStat is, zoals de naam al zegt, ook handig voor het bijhouden van je Twitter-activiteiten. Let bij je keuze op de mogelijkheid om meerdere accounts bij te houden (TweetDeck, Seesmic, HootSuite) en wellicht is ook het twitteren met meerdere mensen nog een interessante optie voor je (HootSuite, CoTweet).

Chir.ps is intussen de zoveelste webtoepassing die gebruik maakt van de API van Twitter. Hoeveel zouden het er zo langzamerhand zijn? Geen idee, maar veel, erg veel. En deze vind ik echt leuk. Al gebruik je hem maar mondjesmaat, Chirps is er in ieder geval één die je weer aan het denken zet wat mogelijkheden betreft. Hun API is overigens ook beschikbaar om te gebruiken.

Wat je nodig hebt, is een Twitter-account. Via de Chir.ps-website dien je toe te staan om verbinding te maken met je Twitter-account. Het opnemen van een bericht gaat met een druk op de knop, je voegt een tekst toe (120 tekens) en Chir.ps maakt er een tweet van. Wil je een audiobestand twiteren, ga je naar het tabblad rechtsboven ‘Upload an file’.

Hier kan je bestanden vanaf je computer uploaden, maar ook een internetadres (URL) van een geluidsbestand. Daarna bewandel je dezelfde weg als bij een opgenomen bericht. Tekstje toevoegen en Tweet!

(Klik op de afbeelding voor een vergroting)

Soundbites vinden/maken

Chir.ps is gemaakt door Entertonement, een website met een enorme collectie geluiden, soundbites en quotes. Het is dus ook slimme marketing van hun eigen product, maar ook Entertonement biedt een gratis account aan. Daar kan je vervolgens je eigen audio opzetten of uploaden. Bijkomend voordeel van Entertonement is dat je een invoegbare speler krijgt aangeboden, zodat je het op een  website kan zetten of kan chirpen. Zo kan ik me voorstellen dat de dichter Frank Starik – mooie radiostem – ons eens gaat verblijden met een embeddable gedicht. Kleine moeite, groot plezier.

Entertonement werkt naar hun eigen zeggen het best met mp3-bestanden. Hieronder een paar voorbeelden, quotes uit films:

Meer audiopret

Wil je verder met audiopret maken, dan kan dat. Misschien wil je een zelfstandig werkende recorder op je pc of laptop, bijvoorbeeld om podcasts te maken. Daar zijn er ook veel van te vinden. Zelf vind ik de verschillende programma’s die NCH Software biedt wel een mooi pakket, dat zowel voor Windows, Mac en Linux geschikt is. Je vind er opnamesoftware, maar ook Switch, een audio converter (om bestandsformaten om te kunnen zetten, onder andere wav, mp3, flac, wma). Die is best handig.
Ga er mee lachen, zou ik zeggen.

Van de week heb ik de plugin WP Greet Box geïnstalleerd. Deze plugin laat op je webpagina een begroeting zien aan nieuwe bezoekers of gebruikers van sociale media. En specifiek voor bezoekers, dus voor verschillende zoekmachines en gebruikers die site vinden via StumbleUpon, Digg, Delicious, LinkedIn of Facebook. Ik vind dat knap werk. Of het nu gewoon een aardigheid is of niet, het is leuk en prachtig dat het werkt. Dit blog is ook mijn online experimenteerhoekje. Vandaar ook dat ik toch eens mijn lijstje plugins langsliep en de wonderen in ogenschouw nam. De Greet Box is het voorlopig laatste mirakeltje.

Ik beperk mijn lijstje wel even door alleen de gratis plugins te noemen, geen pro- of betaalversies. De teller bij de WordPress plugins staat vrijdag 11 februari op: 8.311 plugins en 74.864.727 downloads.

Akismet

Deze plugin zit standaard bij WordPress, maar ik wil hem toch wel even noemen. Hij is gemaakt door eerder genoemde Matt Mullenweg, bedenker van WordPress, die wel inzag dat het reactieformulier onder de berichten ook een uitnodiging tot spam is. Akismet werkt geweldig en heeft op dit blog al ruim 1.000 spamreacties weggefilterd.

WP Super Cache

Net als Akismet een onzichtbare plugin, die cache-bestanden maakt van ongewijzigde pagina en berichten, zodat de site sneller laadt. De plugin is gemaakt door Donncha O Caoimh, mede-ontwikkelaar van WordPress.

Search Engine Optimizing

Wordpress biedt ook een keur aan plugins die je helpen bij het vergroten van de vindbaarheid van je weblog, de SEO. Ik noem er hier maar een aantal, die in veel lijstjes terugkeren.

Google XML Sitemap Generator

Voorlopig is Google nog de meest gebruikte zoekmachine, dus dat is de plek waar iedereen graag gevonden wil worden. De Google Sitemap Generator indexeert (in xml-formaat) je hele website, zodat de grazende Google-programma’s je berichten en pagina’s en updates sneller opmerken. Eenmalig installeren en klaar.

All in One SEO Pack

Om de vindbaarheid verder te vergroten, kun je deze plugin gebruiken. Onder de berichten kun je dan extra informatie (korte beschrijving) en trefwoorden geven die de kans om gevonden te worden verhogen.

HeadSpace2

HeadSpace is ook een SEO-plugin die deze zogeheten metadata aan je berichten kan toevoegen, maar is veel uitgebreider. Je kan ook data meegeven aan alle standaard- en categoriepagina’s en per opmaakthema of pagina de gebruikte plugins aanpassen. Ook kun je er een begroeting voor nieuwe bezoekers maken. Omdat het behoorlijk uitgebreid is en de compatibiliteit met de laatste versie van WordPress (2.9.1)  twijfelachtig is, heb ik hem uitgeschakeld, Maar het is zeker een plugin om in de gaten te houden.

Gebruiksvriendelijkheid

WP PageNavi

Een prachtige plugin om je bezoekers overzicht te bieden op de verschillende pagina’s berichten van je weblog. Onderaan de thuispagina maakt de plugin een balkje met paginanummers en knoppen, zodat je makkelijk door je berichten kan navigeren. De maker Lester Chan is een php-programmeur die inmiddels al 17 WordPress-plugins op zijn naam heeft staan, waarvan deze de populairste is.

Podcasting

Omdat ik podcasts maak, heb ik natuurlijk naar gekeken naar plugins die me daarbij van dienst kunnen zijn. Vooralsnog – tips zijn natuurlijk welkom – is  de TSG Podcasting Plugin mijn favoriet. Je kan er namelijk ook heel makkelijk (url invoeren) audiobestanden op je website zetten die niet in jouw database staan. De plugin genereert er een mooie en eenvoudige Flash-speler bij. Ook kun je er externe video’s mee plaatsen, maar dat doen andere plugins beter. Hier een voorbeeld van een recente podcast van mij, een gesprek met Amerikanist Alexander Bon.

Sociale media

Sociable

Het plaatsen van knoppen onder de posts, berichten en pagina’s naar sociale media sites, zoals Delicious, StumbleUpon, NuJij, Facebook, Hyves een vele anderen kan uitstekend met Sociable. De plugin is ontwikkeld door Joost de Valk, een programmeur die veel bijdraagt aan WordPress en toepassingen.  Met Sociable kun je knoppen kiezen van 99 sociale media sites, waaronder dus ook alle Nederlandse varianten. Op dit blog gebeurde er iets vreemds na een update, dus uitgeschakeld, maar op De Videobrigade is hij in volle glorie te bewonderen.

Topsy Retweet Button

Het aantal Twitter-toepassingen zal intussen de duizend wel zijn overschreden, wat maar bewijst dat dit microblog-systeem veel teweeg heeft gebracht. Er zijn dan ook al veel plugins beschikbaar die (ook Sociable trouwens) die het je makkelijk maken een bericht te twitteren. Met deze plugin kun je een knop bij je artikel zetten die precies dat doet en je kan uit verschillende kleuren kiezen. Topsy is een nieuwe zoekmachine die gevoed wordt door de wereldwijde tweets en daarmee geschikt voor ‘live search’, want actueler dan de normale zoekmachines.

En verdomd, nu zijn het er toch 10 geworden.

Nog een laatste tip die ik bij de kleine verbouwing van dit blog weer erg praktisch was. Om kleuren te selecteren, heb ik de onovertroffen website ColorCombos ooit gevonden. En je hecht nu eenmaal aan je eigen ontdekkingen. Commentaar op de nieuwe kleurstelling en mijn selectie plugins is overigens welkom.

Centre for Sustainable Energy Technologies (CSET), Ningbo, China

In de laatste week van mijn vakantie kocht ik in Villefranche-du-Périgord de International Herald Tribune, dagvers en vaak erg goed. Een artikel over afval in China bracht me weer terug bij Hot, flat and crowded (2008) van Thomas L. Friedman. In China zijn twee conflicterende processen gaande. Het land vervuilt zichzelf en andere landen, maar heeft tegelijkertijd enorme duurzame ambities. De bevolking mag daarbij helpen, met internet en sociale media, maar er zijn grenzen.

De laatste twee hoofdstukken van Friedman’s boek gaan over China en de VS. En over de duurzame ambities van beide landen op het gebied van IT en energie. Internet en energie technologie komen nu samen. Juist in dit tijdperk, het ‘Energy-Climate Era’ noemt Friedman het, zou Amerika de ambitie moeten hebben om leider te worden in duurzame en schone technologie, zodat er in overvloed schone electronen beschikbaar komen die de Amerikaanse economie weer leidend moeten maken.

De nachtmerrie van de OPEC

Het ‘Dirty Fuel System’ moet wereldwijd worden afgeschaft want het gaat om het voortbestaan van alle natuur en mensen. Wat de VS daarbij bijvoorbeeld moet doen, Europa ook natuurlijk, is volgens Friedman ‘to become  the worst nightmare of the OPEC’, de macht breken van de petrodictators. Het woord ‘groen’ zou in verband met duurzaamheid moeten verdwijnen, omdat het de standaard wordt. Maar vooralsnog doet de Amerikaanse regering te weinig om die duurzame economie te faciliteren, te reguleren. (Friedman droomt in dat verband nog even dat Amerika even één dag China zou moeten zijn, nog even lekker top-down reguleren)

“So for me, the crucial question of this book is actually two questions: ‘Can America really lead a real green revolution?’ and ‘Can China really follow?’ Everything else is just commentary…” – Thomas Friedman

Zonder medewerking van China gaat die revolutie niet lukken, stelt Friedman. Het belang hiervan heeft de Chinese regering intussen wel ingezien, maar de groene wetgeving en regels uit Peking worden in dat grote en complexe land niet overal nageleefd. Corruptie, winstbejag en nalatigheid. ‘De bergen zijn hoog en de keizer is ver weg’, is de Chinese uitspraak die in dit verband veel gehoord wordt. Zodoende worden er dus smerige vuilverbrandingsinstallaties gebouwd en draaiende gehouden, lees ik in het artikel China’s garbage becomes a global problem, die een stuk goedkoper zijn dan hun schone variant. De uitgestoten dioxine gaat de lucht in en daalt ook in de VS neer.

Speed

De Chinese regering zit in een continue spagaat door de invoering van de één-land-twee-systemen politiek. De economische groei en de stijgende welvaart zijn nodig de bevolking eronder te houden, maar verduurzaming van diezelfde economie is nodig om niet gesmoord te worden door de gevolgen van die groei: onvoldoende en smerig drinkwater, lucht- en bodemvervuiling, steeds ongezonder bevolking, dus een ondermijning van het arbeidspotentieel. Hoewel, het zijn er veel nietwaar, Chinezen. Die moeten dus niet gaan muiten, dat is de angst van de Communistisch-Kapitalistische Partij.

De groene ambities van China vergelijkt Friedman met de film Speed (1994), waarin een gekaapte bus op hoge snelheid moet blijven rijden om de aanwezige bom niet te laten ontploffen. China is die bus, maar tegelijkertijd bezig om de banden te verwisselen. Dat is dus eigenlijk erg spannend.

Social media makes history

Vanwege de bestrijding van de corruptie en het handhaven van de eigen wetten is een heel ander speelveld ontstaan in China. De communistische regering heeft de bevolking hard nodig om wetten en regels te handhaven. Voor politiek protest is er geen ruimte, maar wel voor demonstraties tegen bijvoorbeeld provinciaal bestuur dat niets doet tegen bijvoorbeeld de vervuiling van het drinkwater. En internet is natuurlijk het middel geworden om dat soort protest te organiseren.

Dat verhaal maakt Clay Shirky bijzonder goed duidelijk gemaakt in een presentatie in juni dit jaar voor TED.com. Hieronder zijn geweldige voordracht in de video: How social media can make history. Van drukpers naar internet, hij vertelt veel in 17 minuten.

Zoals dit. Na de aardbeving in China vorig jaar raakte de Chinese overheid de controle kwijt op de negatieve berichten op internet over met name de vele getroffen, want slechtgebouwde (handhaven regels, corruptie) scholen. Zozeer zelfs, dat er maar één ding overbleef: het totaal blokkeren van bijvoorbeeld sites als Twitter en Facebook. Iets soortgelijks gebeurde bij de Iraanse presidentsverkiezingen. En we weten het, dat soort van onderdrukking kan niet eeuwig worden volgehouden, maar het zal worden geprobeerd. Aan de duurzame energie wordt intussen harder gewerkt in China dan hier ten lande. Zoek maar eens op Darwind.

Online kan een documentaire- of speelfilmmaker de vaststaande, lineaire verhaallijn opzij zetten. Deze week plaatste De Nieuwe Reporter een artikel van Do Groen over de webdocumentaire, dat een goed overzicht geeft van de stand van zaken.

“Niet alleen kunnen makers kiezen uit video, foto, geluid, tekst, infographics en animatie; ze hebben ook de mogelijkheid om (via hyperlinks en interactiviteit) een totaal andere structuur dan de traditionele lineaire aan hun documentaire te geven. De webdocumentaire beslaat, kortom, de gehele site; de interface bepaalt de structuur (in traditionele termen: de verhaallijn) van de documentaire en is daarmee onderdeel van de documentaire”, aldus vat Groen de mogelijkheden samen.

Een sterk voorbeeld daarvan is het Korsakov systeem, dat begon als een afstudeerproject van de Duitse kunststudent Florian Thalhofer. Het is een databasesysteem met video’s, die net als bij YouTube,  steeds gerelateerde video’s aanbiedt. Hierdoor maakt de kijker niet alleen zijn eigen verhaal uit het aangeboden materiaal, maar geeft hij er ook zelf betekenis aan. Een rol die traditioneel bij de maker ligt.

“Er is film, er zijn boeken en er is dit…”, citeert de website de schrijver Tobias Hülswitt, tevens lid van het Korsakov Instituut. Hij denkt dat de wereld van plot en verhaal aan hun einde zijn:

“The era of plot and story has long passed. You can feel it in every book, in every play, you can even feel it in the movies. Plot and story cause panic by speeding up the course of time, by presenting causalities and conflicts that do not exist. Dramatic composition and rising actions are metaphysics. They manifest the belief in beings outside our space and time, beings that determine our fate. Plot and story provide a classification system that hardly differs from the classification systems of religious schools of thought.” – Tobias Hülswitt.

Hinkelspel

Of dat einde werkelijk aan de hand is, valt te bezien, maar het verandert onmiskenbaar het vertellen van verhalen in woord en beeld. Hoewel ik na het lezen toch naar de oude vertrouwde boekenkast ben gelopen. Daar staat namelijk al enige tijd – en toegegeven deels ongelezen – Rayuela van Julio Cortázar. In 1963 verscheen deze roman, die in 1973 door Barber van der Pol vertaald is als Rayuela, een hinkelspel. De lezer krijgt eigenlijk twee boeken. De aanwijzing voor boek één is: lees op normale wijze tot en met hoofdstuk 56. Boek twee begint bij hoofdstuk 73, waarna de lezer na ieder hoofdstuk naar een ander hoofdstuk wordt verwezen.

Maar die leesaanwijzing hoort er dus wel bij. Anders dan de keuze-opties bij het Korsakov systeem. Dat leidt tot vele vragen over feit en fictie, over waarheid en verdichting, maar ook over het krijgen van overzicht, over eenheid en fragmentatie. In Rayuela laat Cortázar een personage antwoorden op de vraag: “Is jouw leven voor jou een eenheid?” “Nee, ik geloof van niet. Het zijn brokken, die me overkomen zijn.” Dat is dan weer van een aardig Korsakov-gehalte.

Story space

Een andere manier om het internet te betrekken bij het vertellen van verhalen trof ik bij Purefold. Dat is een nieuw, zakelijk concept dat het Amerikaanse bedrijf Ag8 heeft uitgewerkt samen met Free Scott, het entertainment bedrijf van regisseur Ridley Scott.

“Purefold is an open media franchise designed for brands, platforms, filmmakers, product developers and communities to collaboratively imagine our near future” – website Ag8

De bedoeling is een online science fiction serie te produceren, gebaseerd op het centrale thema in Blade Runner (1982): wat betekent het om mens te zijn? De serie gaat tien jaar in de toekomst spelen en de onderwerpen die worden mee bepaald door het gebruik van Friendfeed, een sociale netwerksite die met vele andere netwerken, zoals Twitter, verbonden is.

De meestbesproken en getagde onderwerpen die opduiken via deze netwerksite worden door een team van scriptschrijvers gefilterd en waar mogelijk in de afleveringen geschreven. Friendfeed heeft volgens TechCrunch intussen meer dan 1 miljoen gebruikers per dag. Geheel nieuw is dat Purefold gedistribueerd gaat worden met een Creative Commons licentie, met naamsvermelding en delen.

Omdat een professionele productie natuurlijk geld kost, zal de serie ook een platform zijn voor de Grote Merken. In de presentatievideo op de website van Ag8 zegt mede-oprichter Tom Himpe dat de ‘brands’ gaan ‘from air time to story space’. De makers willen, aldus Luke Scott, niets anders dan entertainen met Purefold.

Het is nog niet duidelijk wanneer de eerste aflevering te zien zal zijn. Voor actuele ontwikkelingen en discussies over Purefold kun vanzelfsprekend terecht op Friendfeed.

Voor de liefhebbers van Blade Runner, hier een van de mooiste scenes: