De jaarlijkse thema-avond van het oudernetwerk van de school stelde in samenwerking met de filosofie docenten en leerlingen deze leerzame avond samen. Het valt niet toevallig samen met de Maand van de Filosofie, die dit jaar het echte leven tot onderwerp heeft.

Zo’n tien leerlingen zorgden voor een korte, flitsende voorstelling over hun verhalen en verhouding met Facebook, waarbij ‘volgen’ en ‘Vind ik leuk’ op verschillende manieren langskwamen en betekenis kregen. Voor de ouders en leerlingen vervolgens in groepen in gesprek gingen, haalde docent Philippe Boekstal in het kader van het ‘echt-niet echte’ leven de film The Matrix aan. Aardig voorbeeld, omdat daarin de echte wereld een verschrikking is en de gesimuleerde wereld juist ‘mooi’ is.

“Is een Facebook-vriendschap minder echt dan een ‘ouderwetse’ vriendschap? Maakt het iets uit als je in een computergame tientallen mensen doodschiet? Wat betekent de steeds groter wordende hoeveelheid informatie die we binnenkrijgen voor onze ervaring? En: Wat is nu eigenlijk het echte leven?” – tekst uitnodiging

Socratisch gesprek

In de tien groepen werden de gesprekken gevoerd met behulp van de Socratische methode. Gesprekken hebben daar een gespreksleider bij en in ons geval was dat docent Yoram Stein. Hij legde het Socratisch gesprek uit als ‘een gezamenlijke zoektocht naar de waarheid door reflectie’. Dus niet door het aanhalen van onderzoeken of door discussie te voeren, maar door aandachtig naar alle deelnemers te luisteren.

Deelnemers stelden hun eigen onderzoeksvraag en in de groep werd besloten welke vraag te gaan behandelen. Dat leverde diverse vragen op, zoals: Waarom vinden we echt zo belangrijk? In onze groep werd het de vraag: Is er nog wel een keuze om wel of niet aan bijvoorbeeld Facebook mee te doen?

In eerste instantie ging het gesprek richting de onontkoombaarheid van het meedoen aan de social media golf. Grappig genoeg kwam het tegengeluid juist van een leerling, die dan wel een Facebook-pagina had, maar er niets meer mee deed. Het generatieverschil speelde overigens wel mee. Er waren een aantal ouders die niet op dit soort websites zijn te vinden en dat ook niet van plan zijn.

Virtuele vrienden

Dat er mogelijk niet aan de virtuele vriendennetwerken te ontsnappen zou zijn, werd ook geweten aan groepsdruk of identiteit. Als al je ‘echte’ vrienden op Facebook zitten, kun je niet achterblijven. En als je Facebook-pagina deel is geworden van je virtuele identiteit neem je er ook moeilijk afscheid van.

Ook werd opgemerkt dat er een verschil kan zijn tussen het zakelijk gebruik (LinkedIn) en privé gebruik, wat intussen bij Facebook volgens mij helemaal door elkaar loopt. En bellen, sms’sen en email zijn dat dat geen social media? Vrienden alleen online ontmoeten, werd door iedereen niet gewaardeerd als echte vriendschap. Uiteindelijk bleek toch dat er dus ook zonder Facebook nog best leven is, maar zonder internet wordt het wel erg moeilijk.

Twee jaar geleden schreef ik een stukje over Upload Cinema, een prachtig concept om internet video’s op het witte doek te vertonen. Langzamerhand heeft dat concept ook zijn potentie waargemaakt en zijn de programma’s intussen in 15 steden te zien. En als het lukt, gaat Upload Cinema in januari 2011 ook in Barcelona en Madrid van start.

De initiatiefnemers van Upload Cinema, Barbara de Wijn en Dagan Cohen, introduceerden op vrolijke wijze het programma, waarin opnieuw een Easter Egg verstopt zat, een video die niet in het rijtje thuis hoort. Vanwege het thema – Net echt – was dat dus extra moeilijk en werd door geen van de ongeveer 50 bezoekers geraden . De video’s zijn binnenkort terug te zien via de website van Upload Cinema, een aantal kun je bekijken via het weblog bij de tentoonstelling.

Indrukwekkende schilderijen

Nieuw was voor mij de vrijdagavond in het Van Gogh. Iedere vrijdag is het museum tot 22.00 uur open en heeft iets speciaals georganiseerd. Dus vanzelfsprekend ben ik ook na het Upload Cinema-programma even een rondje door het museum gelopen. Het is toch geweldig om de vaste collectie Van Gogh’s opnieuw te zien. Maar ook een snelle tonde door de tentoonstelling Illusie en werkelijkheid was zeer de moeite waard.

Het is indrukwekkend te zien hoe nauwgezet en bijna fotografisch de naturalistische schilders in de periode 1875-1918 te werk zijn gegaan. Ze zijn ook vaak imponerend door hun grootte. Dat levert dan wel vraag op of zij schilderden om te verbazen of te verwonderen, want het moralisme en de verontwaardiging – over armoede, uitbuiting en onrecht – druipen regelmatig van het schilderij.

Dat naturalisme heeft overigens ook bijzondere literatuur opgeleverd van met name Emile Zola en dat heeft weer geleid tot een schitterende speelfilm als La bête humaine (Jean Renoir, 1938). Andere tijden dus, maar wel fascinerend.

Schilderij van Fernand Pelez (1843-1913)

Ja, vloggen neemt toe, maar blijft een vies woord. Het Amerikaanse online videoplatform MeFeedia publiceerde onlangs hun derde onderzoek over de ontwikkelingen van internetvideo. Niet onverwacht is de groei van YouTube met 9% sinds 2007. Mefeedia volgde in 2007 nog 20.000 videobloggers of vloggers, dat is intussen meer dan vervijfvoudigt naar 110.000 in 2009.

Een opvallende trend in het internationale beeld van het vloggen is dat de Spaanstalige vlogs sneller groeien dan de Engelstalige. Maar ook dat het open source cms WordPress het meest wordt gebruikt door videobloggers. Ook dit weblog is met WordPress gemaakt. En verder zorgen nieuwe mobiele telefoons, zoals de iPhone met zijn YouTube-speler, voor meer mobiel videoverkeer.

Uit het onderzoek blijkt dat 70% van de video’s wordt gehost door 5 sociale netwerken voor video, in volgorde van populariteit zijn dat YouTube (36%), Blip.tv (14%), Vimeo (9%), MySpace (7%) en DailyMotion (3%). De populariteit van YouTube is mede te danken aan de mogelijkheid om geld te verdienen aan publicatie op deze website.

VideoVolt als publieke omroep

Een website als omroep. Ik roep het zelf al een tijdje en was zeker de eerste niet. Herbert Blankesteijn heeft als journalist ‘speciale belangstelling’ voor wetenschap en nieuwe media. Zijn opiniestuk in de Volkskrant is een reactie op minister Plasterk die in 2016 technische mogelijkheden voorziet die er nu al zijn. Best knap voor een professor.

Daarnaast vertelt hij dat hij al ruim twee jaar bezig is krantenredacties te winnen voor het idee om video op internet te recenseren. Dat mensen sowieso nog televisie kijken, verklaart hij uit de gewoonte ervan. Dus in oktober 2009 besloot Blankesteijn de handschoen zelf, onbetaald, op te nemen en startte het weblog VideoVolt.net.

“TV is zooo 1999. Op internet is prachtige video te vinden, als je maar weet wáár. Programma’s van hoge kwaliteit, mooi beeld en nooit meer wachten.” – Herbert Blankesteijn op VideoVolt.net

Want video en programma’s vinden die van kwaliteit zijn en die je wilt zien, dat is een groter probleem dan online video vinden. Steeds meer diensten die je helpen met televisie kijken op je pc, maar andersom – internet op je televisie kijken, hoewel het kan -  dat is nog minder het geval. Behalve bij Uitzendinggemist.l kun je ook via PCzapper.tv al veel online terugzien, maar niet alles. En de volledige integratie gaat nog komen, maar bij Boxee en sinds kort ook bij PC on TV zijn ze al een eind op weg.

Meer professionele en user generated video

Wat bij de groei van het aantal online video’s mogelijk nog wel een probleem kan worden, is de hoeveelheid dataverkeer. Providers beloven nu al te veel, hoorden we ook deze week. Maar in juni vorig jaar voorspelde technologiebedrijf Cisco dat het dataverkeer in 2013 wereldwijd oploopt tot tweederde zettabyte, een zettabyte is een miljard terabyte.

Mijn vraag hierover heb ik reeds getwitterd aan Herbert Blankesteijn, van wie ik nog geen antwoord heb mogen ontvangen. Laten we voor 2010 afspreken dat we onze online videotips in ieder geval naar VideoVolt sturen.

Ambassadeur van Celluloid Remix is sample artiest Eboman, die tijdens de lancering op 15 april de aftrap nam. Zijn video is te zien op de site die in samenwerking met Kennisland tot stand is gekomen.

Voor de remix heeft het Filmmuseum 21 unieke filmfragmenten ter beschikking gesteld uit de periode van 1917-1932, die je behalve van beeldeffecten ook van van een eigen geluidsband kan voorzien. Je kan je bijdrage tot  en met 1 september inzenden. Vertoning en prijsuitreiking vinden plaats tijden het Nederlands Film Festival.

Meer over de site bij Frankwatching en de achtergrond van het project bij Beelden voor de toekomst.

Dagelijks worden we met beeld omringd dat zijn oorsprong vindt in de jacht naar nieuws, maar waarin een grote rol is weggelegd voor commercie, propaganda en andere vormen van manipulatie. Dat gebeurt ook op internet. Maar relevante inhoud en goede presentatie zijn daar minstens zo belangrijk. Ted.com is zo’n website die dat heeft.

Eenvoudige formule, grote geesten
De formule is simpel. Technology, Entertainment en Design zijn de leidende onderwerpen: TED. Wat we te zien krijgen is een lezing of een presentatie, maar dan wel van niveau. De sprekers zijn mensen met kennis en expertise, en een goed en inspirerend verhaal. Nieuwe ontwikkelingen, analyses en toekomstvisies, ze komen allemaal voorbij.  Vandaar dat de ondertitel terecht luidt: Ideas worth spreading.

Inmiddels staan er ruim 300 sprekers op de site met minimaal één bijdrage. Beroemde figuren en wetenschappers, zoals Bill Clinton of Karen Armstrong, maar ook minder bekende mensen, zoals David Merrill. Althans, ik kende hem niet.

Merril is een jonge onderzoeker aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT) die hieronder een fantastische vinding presenteert: Siftables. Een (inmiddels gepatenteerd) idee dat computertechnologie combineert met fysieke vormen, geboren uit het spelen met blokken. Kijk en verwonder!