Deze vraag naar de kansen van deze crisis werd eind september bijvoorbeeld opgeworpen in een artikel op Worldchanging.com. Daarbij ging het de uitstoot van CO2 te beperken door bijvoorbeeld er belasting op te heffen of in de emissierechten te gaan handelen. Verschillende economen, en niet de minsten, wijzen erop dat zoiets zelfs tot economische groei kan leiden.

Één van die economen is Lord Nicholas Stern, ooit werkzaam bij de Wereldbank, die in 2007 een prijs kreeg voor zijn in 2006 gepubliceerde studie over de opwarming van de aarde. De beste politieke publicatie volgens de London School of Economics (LSE), die hem de prijs toekende. Want het klimaat is politiek. De investeringen in de verduurzaming van de economie moeten zeer groot zijn, maar zijn een schijntje vergeleken bij de prijs als we niets doen. En dat kan uiteindelijk leiden tot groene groei, is Stern’s boodschap.

Luister naar lezing LSE door Nicholas Stern (foto)

Money makes the world…

En die economische boodschap is belangrijk. In de politieke arena spelen nagenoeg alleen financiële argumenten nog een rol. Maar in het licht van de aangekondigde doemscenario’s van klimaatverandering heb je niet zoveel aan een sterke munt. Geld kan de wereld maken. maar mogelijk ook breken.  Zeker nu met de wereldwijde crisis lijken de meeste mensen het gejat en gegraai toch wel een beetje zat te worden.

In Nederland zie je een sterke opkomst van particulieren en bedrijven die oog hebben voor energiebesparing, duurzaamheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid. Een sterke visie hierover wordt door onze regering niet echt uitgestraald. Volgens Egbert Schuurman, fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Eerste Kamer, ontbrak het in de Troonrede bijvoorbeeld aan ‘noodzakelijke vernieuwing’.

Ik pikte zijn verhaal op in een bericht op MVOnieuws deze week. Schuurman pleit ook voor nieuwe ijkpunten om het economisch resultaat van ons land te meten. ‘Niet zozeer materiële welvaart, maar algemeen maatschappelijk welzijn voor alle wereldburgers moet ons voor ogen staan,’ aldus het artikel. Kijk, laten we dat na Balkenende 1-2-3-4 eens concreet gaan maken.

Groene technologie

Een andere kans die de problemen van klimaatverandering biedt, is volgens mij de technologie (en daarmee dus onderwijs en wetenschap). Al die schitterende kennis die er is en die nog komt, kan niet beter worden ingezet dan voor een duurzame wereld.

Een mooi voorbeeld zag ik op Renewable Energy, over een project in Zuid-Afrika waar een school door zonne-energie stroom krijgt voor het computerlokaal. Want daar draait het ook om in het leven: overvloedige, schone elektronen! Energie!

Uit cijfers van de Cleantech Group komt naar voren dat investeerders wereldwijd het afgelopen jaar 6,1 miljard euro in duurzame bedrijven hebben gestoken, tegen 4,4 miljard in 2007.  Als ik de samenvatting van het bericht uit Trouw mag geloven. Dat is wel een stijging, maar is het eigenlijk wel zo verschrikkelijk veel geld? Wereldwijd! En is het genoeg om een duurzame economie te realiseren?

Terwijl de discussie in Nederland zich vooral lijkt te concentreren op windenergie gaat het meeste geld (40%) van deze 6,1 miljard trouwens naar zonne-energie en loopt in Europa Duitsland voorop in het afnemen van durfkapitaal op dit gebied.

“Meer dan ooit vormt de sector een bron voor nieuwe banen en biedt zij kansen op beleggingswinsten.” – Nicholas Parker (Cleantech Group) in Trouw

Daden
Maar bij alle sombere vooruitzichten over het klimaat, het energiegebruik en de nakende wereldvrede kom je gelukkig niet alleen het woord maar ook initiatieven en daden tegen. Ook in de nieuwjaarsboodschap van de Kamer van Koophandel (KvK) staat het op het actie- en het wensenlijstje. Er komt een seminar over een ‘community voor duurzame mode’ en gaat worden geholpen bij de ‘oprichting van een netwerk van duurzame ondernemers’.

Dat is goed om te horen, want daar blijkt behoefte aan. Potentieel lid van dat netwerk is in ieder geval Robert Nadorp, die ik sprak tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van de KvK. Hij is van oorsprong bedrijfskundige en heeft als personeels- en projectmanager veel ervaring in de bouwwereld opgedaan. Nu biedt hij zijn diensten aan als adviseur duurzaam ondernemen. Samen met drie andere ondernemers is hij te horen in mijn podcast RadioBeeld.

Internet
Ook internet zou nog duurzamer moeten worden. Dat vreet namelijk ook energie. Deze week hoorde ik dat een Google-opdracht 7 gram CO2-uitstoot oplevert. Maar het bedrijf neemt dat serieus. Zo zag ik laatst dat er plannen om bijvoorbeeld datacenters op de zeebodem te huisvesten, gekoeld door het aanwezige water (moet voldoende zijn) en van energie voorzien door golfslagcentrales. Het is onderdeel van Googles eigen groene plan: Clean Energy 2030 (zie ook Knol).

Groene Google?

Voor de liefhebbers
De Amerikaanse blogger Adam Singer heeft een paar dagen geleden wat interessante cijfers over internet in 2009 verzameld. Per dag worden er 2 miljard zoektochten via Google gedaan, dus maak – maal 7 – het sommetje…

Duurzaamheid staat nog wel even ON.

Update 17-1-2009: Bij Sync wordt hoogleraar Ton Koonen op deze problematiek aangesproken en hij pleit voor optische schakelaars.

]]> http://bartvanmaanen.nl/2009/01/duurzaamheid-onoff/feed/ 0 http://bartvanmaanen.nl/2008/12/espressobar-van-wasmachines/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=espressobar-van-wasmachines http://bartvanmaanen.nl/2008/12/espressobar-van-wasmachines/#comments Wed, 10 Dec 2008 17:53:59 +0000 Bart van Maanen http://bartvanmaanen.nl/?p=942 ‘Waar recycling design ontmoet’ is de ondertitel van de website SuperUse.org, die het initiatief is van 2012 Architecten. Zij hebben zich ten doel gesteld om verschillende soorten afval opnieuw te gebruiken voor hun ontwerpen. Van hun espressobar in de faculteit voor architectuur in de TU Delft maakte het PBS-programma E2 een item. De bar is gemaakt van onder andere oude wasmachines.

We zouden het bijna vergeten in het Amerikaanse televisiegeweld, maar ook dat land heeft een publieke omroep. De Public Broadcasting System (PBS) biedt vaak uitstekend journalistiek werk voor internet, radio en televisie. Onder de regering Bush heeft de organisatie het wat financiering betreft zeer moeilijk gehad, want een beetje goede journalistiek bedrijven met belastinggeld dat ging er slecht in bij de neo-conservatieve koekebakkers.

Het programma E2 richt zich op wereldwijde initiatieven die met energie en duurzaamheid hebben te maken.  En zo kwamen ze dus terecht bij Wytze Patijn, architect en decaan van de faculteit, die in zijn beste Engels uitlegt dat hij op zijn werk goede koffie wilde hebben. Hij gaf 2012 Architecten de opdracht voor wat een soort ruimtestation is geworden: de espressobar.

Oogstkaart
In april van dit jaar schreef ik door een ontmoeting met Cesare Peeren al een stukje over dit bureau. Citaat van mezelf:

Het bijzondere van hun werkwijze is dat ze voor de bouw van hun projecten streven naar volledig hergebruik van bouwmateriaal dat het liefst ook nog rondom de bouwplek te vinden is. Door het hergebruik, het maken van een ‘oogstkaart’ van afvalmaterialen uit de buurt wordt er energie bezuinigd, maar werkt het materiaal zelf ook weer als inspiratiebron tijdens het bedenken en bouwen van de projecten. Want het is maar afwachten wat er te vinden is. - bericht april 2008

Nog steeds vind ik het bijzonder werk, maar op SuperUse.org zie je ook dat het onderwerp internationaal leeft. De laaste bijdrage is een krantenrekje gemaakt van petflessen en komt uit Spanje. Maar er ook een leuke schutting van Volvo-deuren te zien uit Californa, USA.

Speeltuin van wieken
Intussen is de speeltuin uit eerder bericht aangelegd. Met vijf wieken van afgekeurde windmolens en autobanden is een speeltuin gemaakt. Het ontwerp – Wikado – van Cesare Peeren en Jeroen Bergsma lag al een tijdje klaar, maar in oktober is de aanleg voltooid. Kinderparadijs Meidoorn ligt in ‘prachtwijk’ het Oude Noorden te Rotterdam. Daar hebben ze nu dus onder meer een uitkijktoren met een F16-cockpit als top.

Ook leuk! Origami met containers.

De toename van ICT heeft ook geleid tot een toename van het stroomverbruik. Eerder dit jaar schreef ik daar een stukje over naar aanleiding van Cleanbits, een bedrijf waar je emissie vrijwillig kunt afkopen door boomaanplant te sponsoren. Een onzinnige oplossing, want compensatie verhelpt het echte probleem niet. Het is als een katholieke aflaat: drie weesgegroetjes en klaar.

De server
Het probleem wordt wel aangepakt door de ECOserver van QUCOM BV, die daarmee winnaar werd van de ‘ICT neutraal innovatie prijs’, in het kort ‘innovatie met effect op energiereductie binnen de ICT branche zelf’. Mooi werk.

De sensor
In categorie ‘ICT en CO2′, met energiereductie met een ICT-toepassing en effect op andere sectoren dan de branche zelf, heeft de sensor P-ace van Waleli de prijs gewonnen. Hiermee kan bijvoorbeeld rondrijdend verkeer in de stad worden gewezen op vrije parkeerplaatsen, wat zeker in het centrum van Amsterdam bijzonder ontlastend kan werken en uitstoot kan verminderen.

De desktop-toepassing
Met DistriBrute van 4M88 BV sleepte het bedrijf de publieksprijs binnen. De toepassing gebruikt het zogeheten peer-to-peer principe, zoals gebruikt voor het downloaden van muziek en films, om dedicated distributie-servers overbodig te maken.

Alle presentatie video’s van de genomineerden zijn via de website van Digikring Amsterdam en YouTube terug te zien. De Innovation Award vindt plaats in samenwerking met het Klimaatbureau Amsterdam, de Amsterdamse Innovatie Motor, Sara Reken- en Netwerkdiensten en NextStage.

Vanaf het moment dat ik wist dat ik een bedrijf zou gaan starten, ben ik me ook aan begeven op sommige vakbeurzen. In online agenda’s van verschillende branches kom ik wel andere interessante bijeenkomsten tegen waar de mensen komen die wat te vertellen hebben, de zogeheten ‘beslissers’. Vaak blijkt dat je voor die congressen, netwerksessies of symposia ergens betaald lid van moet zijn of gewoon moet aftikken.

En dan gaat het om – voor mij – soms aanzienlijke bedragen, van zeg €100 tot €1250 (en meer). Dat trekt baasje dus niet. Maar bij meerdere beurzen kun je je als bezoeker voor te voren gratis inschrijven, want ik wil graag mogelijke klanten, bedrijven, in persoon ontmoeten. Is ook leuk.

Verdieping zoeken
Een andere reden om juist deze beurzen te bezoeken, komt doordat ik deze soort van bedrijven tot mijn doelgroep heb gekozen. Ze zijn interessant, zitten in een actueel, hebben budget en er kan een verhaal verteld worden. Of dat uiteindelijk allemaal geweldig verstandig van mij is, is vooralsnog niet duidelijk: veel klanten heeft het nog niet opgeleverd. Ik kom er niet als een directe afnemer van hun goederen, dus ben ik ook een beetje beursvervuiling in hun ogen.

Afbeelding BenthemCrouwel: nieuw gebouw RAI

Tegelijk is het voor mij wel een goede mogelijk om te zien wat speelt. De oliecrisis is gaande, de beurscrisis loopt ook lekker en de watercrisis zit er aan te komen, dus waar houden de bedrijven in het waterbeheer en -management zich mee bezig? Op naar Aquatech (woensdag 2 oktober). En, waar kan ik met mijn zaak wat voor hen betekenen? Die vragen kunnen samenkomen en ondernemen is wat doen.

Overweldigend
Toch wordt zo’n Aquatech al na een halve dag overweldigend. Let wel, de beurs bezette zo’n beetje de hele RAI (de Woonbeurs was gelijktijdig). Met sommige afdelingen ben ik snel klaar, want na de zoveelste stand met pijpen en afsluiters ga  je toch denken: ja, dat is een fijne grote pijp zeg, en zo mooi rond ook.

Maar er komt natuurlijk een heleboel boeiende en geraffineerde techniek langs. Dat levert soms interessante gesprekken op maar zodra er een ‘echte’ klant langskomt, is dat gauw voorbij. Geeft niks, snel een visitekaartje meegeven en vort maar weer…

Zo’n interessant geprek had ik bijvoorbeeld met Youssouf Youssouf van LG Sound, nadat ik was aangslagen op de kreet ‘sonic control’. Het bleek te gaan om een apparaat dat je bijvoorbeeld in een vijver hangt om algen met ultrasoon geluid te bestrijden. Het geluid vernielt de celwand. Uniek dacht ik, tot ik in een andere hal oog in oog stond met een firma met eenzelfde apparaat, in uitvoering nagenoeg identiek.

Weinig vervuiling
Op 9 oktober 2008 bezocht ik vervolgens Energie 2008. Meer dan 200 bedrijven waren aanwezig in de Brabanthallen om hun expertise en producten op het gebied van energie, duurzaamheid en energiebesparing te laten zien.

Hier waren meerdere standhouders die ik sprak zeer te spreken over de bezoekers. Dat waren namelijk grotendeels mensen die echt voor de diverse producten en diensten waren gekomen. Weinig vervuiling dus door giebelende schoolklassen en passerende onwetenden die vooral in gratis pennen, tassen en stickers zijn geïnteresseerd.

Daar sprak ik met een enthousiaste Cees Hermes van Less Energy, van wie ik eerder dit jaar een collega ontmoette. Niet op een beurs overigens. Van dat gesprek, dat hopelijk wel tot iets moois gaat leiden, maakte ik een podcast: RadioBeeld 5.

Less Energy heeft een reeks van producten die inspelen op de behoefte om minder energie te gebruiken. Uitgangspunt is daarbij de bestaande situatie te verbeteren, want vaak is volledige vervanging van installaties financieel een onhaalbare kaart. Het bedrijf heeft verschillende producten geselecteerd die het licht-, water- en gasverbruik op eenvoudige wijze kunnen verminderen.