bart van maanen

“We vergaderen ons suf over innovatie en schrijven de ene nota na de andere, maar als een innovatief bedrijf wordt verkocht, doen we niets”, vertelde oud-staatssecretaris Willem Vermeend onlangs aan de Volkskrant. Deze rasoptimist werd er zelfs een beetje moedeloos van. Het gaat in dit geval om de verkoop van windturbine-fabrikant Darwind, tot voor kort dochteronderneming van het inmiddels failliete Econcern, ‘een technologisch pareltje’, aan een Chinees bedrijf.
‘The age of stupid’ is in Nederland al lekker aan de gang.

Duurzaamheid. Aan het woord is tegenwoordig niet meer te ontkomen. Geeft niks, maar wanneer is het begrip geijkt als een maatschappelijk dan wel politiek ideaal? Ik weet het niet. Begin jaren negentig werd over het toch wat dikke en ongrijpbare woord nog lacherig gedaan. Intussen is duurzaamheid business geworden en heeft ook de stratenmaker wel een idee wat het is.

Hoewel het in politiek en media gonst van de oproepen voor een groene revolutie, zit de duurzame energiesector nog steeds in de verdrukking. Het idee daarbij is dat de kredietcrisis kan worden aangegrepen om definitief tot een duurzame economie te komen. Volgens Peakoil Nederland versterkt de kredietcrisis voorlopig de energiecrisis alleen maar.

In 2020 zou Nederland 6000 megawatt aan electriciteit moeten opwekken uit windenergie. Dat is het streven van de huidige regering. Daarvan is intussen slechts 4% gerealiseerd. Behalve dat twee ministeries – VROM en EZ – elkaar in de weg zitten, lopen de ontwikkelingen voor windmolenparken op de Noordzee ook spaak door ellenlange procedures.

Deze week lukte het niet mijn ‘winst’ te verzilveren. Ik had door een loting een gratis kaartje voor MarketingLive! gewonnen, dat afgelopen dinsdag plaatsvond in Fort Voordorp in Utrecht. Door een combinatie van lappenmand, tijdnood en achterstallig werk ging dit leerzame uitje voor deze newby dus niet door.