Ambassadeur van Celluloid Remix is sample artiest Eboman, die tijdens de lancering op 15 april de aftrap nam. Zijn video is te zien op de site die in samenwerking met Kennisland tot stand is gekomen.

Voor de remix heeft het Filmmuseum 21 unieke filmfragmenten ter beschikking gesteld uit de periode van 1917-1932, die je behalve van beeldeffecten ook van van een eigen geluidsband kan voorzien. Je kan je bijdrage tot  en met 1 september inzenden. Vertoning en prijsuitreiking vinden plaats tijden het Nederlands Film Festival.

Meer over de site bij Frankwatching en de achtergrond van het project bij Beelden voor de toekomst.

Indachtig de actualiteit opende het programma met een speech van Barack Obama. De nieuwe Messias van de Amerikaanse politiek bewees in de al wat oudere, motivational speech wat we inmiddels allemaal weten: hij is een geweldig spreker. Onvermijdelijk volgde dus Martin Luther King’s met een deel uit I have a dream, wat toch weer indruk maakte. En, ook een klassieker, John F. Kennedy in Berlijn: Ich bin ein Berliner. Beeldkwaliteit belazerd, maar geluid gelukkig goed.

Meer dan dertig kortere en langere video’s passeerden de revue, met dwazen (Hezbollah-voorman, Miss Carolina), met ontroerende en hilarische momenten. Binnenkort zijn ze terug te zien via de website van Cinema Upload. Maar één van video’s (volledig motion graphics met stem en effectieve soundtrack) oogstte terecht applaus van de zaal en wil ik jullie niet onthouden. Het is een Argentijnse politieke commercial, maar virtuoos in concept en in taal.

Klein maar fijn
Het concept van Upload Cinema is bedacht door Dagan Cohen, creative director van reclamebureau DraftFCB, en Barbara de Wijn, pr-medewerker van de nieuwe filmdistributeur Amstelfilm, die ook kantoor houdt boven De Uitkijk. Hoewel het vooralsnog een klein initiatief is, geven hun achtergrond en ervaring Upload Cinema een professionele uitstraling.

Hoe lang het klein blijft, is ook maar de vraag. Het concept leent zich namelijk goed voor het ontstaan van meer Upload Cinema-clubs door het hele land. Een franchise opzet ligt voor de hand. Onlangs heeft ook Europa Cinema’s, onderdeel van het culturele programma van de Europese Unie, interesse getoond, aldus De Wijn. Binnenkort zullen Cohen en De Wijn naar Parijs afreizen om er een presentatie te geven.

Lidmaatschap
Om de programma’s van Cinema Upload te kunnen bezoeken, moet je gevraagd worden om lid te worden. Als je een video aanmeldt die het programma haalt, word je automatisch lid. Wat Upload Cinema daardoor enigszins oproept, is een gemoedelijke samenzwering van vrienden en liefhebbers. Voor mij zeer herkenbaar als oud-medewerker en redacteur van – toen nog – het Amsterdams Filmhuis Rialto.

De inzendingen worden door een redactie van vijf mensen beoordeeld, al dan niet met een gastredacteur. Zoals filmrecencente Dana Linsen (NRC) die door ziekte helaas afwezig was. Door op de nu al aanzienlijke hoeveelheid aangemelde video’s te stemmen, met drie stemmen door naar de volgende ronde, wordt dan een mooi en relevant programma samengesteld.

Nieuw thema
Het thema van december is ‘Video gastronomique’. Gisteren werd me gevraagd of ik daar al ideeën over had, maar ik bleef in gebreke. Inmiddels heb ik meerdere voorstellen in gedachten, zoals de mooie reeks ‘Koken voor alleenstaanden’ uit eind jaren tachtig van Bob Fosko. Een aantal is terug te zien via zijn website.

La grande bouffe (1973, Marco Ferreri) zou niet mogen ontbreken, maar ik heb nog niets online gevonden. Of de ‘Japanse noodle western’ Tampopo (1985)? En er is vast nog prachtig materiaal te vinden van al die tv-chefs en topkoks. Zelf een video maken, mag natuurlijk ook.

Hieronder een video die ik pas onlangs zag en voor het programma Homemade remakes te laat kwam. Pret!

Volgens het artikel staat geurmarketing nog in de kinderschoenen, maar is het in opkomst. Verschillende winkels zijn er al mee bezig. Zo zou de geur van versgemaaid gras kunnen verleiden tot de aanschaf van frisdrank (CocaCola). Één van de winkeliers in de video weet wel dat je het niet moet overdrijven, een andere heeft door het verspreiden van chocoladegeur de verkoop van paaseitjes aanzienlijk zie stijgen.

Met name vrouwen blijken gevoelig voor geur. “Een vrouw ruikt overal eerst aan, vooral aan eten. Een vent steekt het meteen in zijn mond”, zegt een supermarkthouder te Putte.

Odorama
Helaas kan ik niet uit ervaring spreken over de experimenten in de film, maar ik heb er ooit wel het een en ander over gelezen. De meest recente proef met geurbeleving komt uit begin jaren tachtig. Hij vond plaats bij de film Polyester (1981) van John Waters. Ook in deze film van Waters, een sociale komedie gesitueerd in de hogere middenklasse van Baltimore, speelt drag queen Divine de hoofdrol.

De inspiratie voor Odorama, de bezoeker kreeg een geurkraskaart bij de kassa, komt van een eerder experiment bij de film Scent of Mystery (1960), eveneens een komedie, van producer Mike Todd Jr. De techniek hiervan is een stuk bewerkelijker. Dit systeem heette Smell-O-Vision. Het draaide namelijk om een proces waarbij 30 verschillende geuren via de bioscoopstoelen vrijkwamen, aangestuurd door de soundtrack van de film

Wetenschap
Dat het nu een onderwerp is voor de marketing voor de dagelijkse boodschappen is veelzeggend voor de tentakels van de marketing. Toch wordt geur in relatie tot beeld ook wetenschappelijk serieus genomen. Een korte online zoektocht leverde al gelijk een boekbespreking op van Touch: Sensuous Theory and Multisensory Media door Laura Marks. Maar daar moet ik nog even voor gaan zitten.

Gezien de productionele kosten en problemen die Odorama en Smell-O-Vision met zich meebrengen, is het begrijpelijk dat deze vormen van geurbeleving niet vaker zijn gebruikt. Niettemin was John Waters wel ingenomen met deze actie rond zijn film, want het was toch bijzonder dat ‘het publiek betaalde om stront te ruiken.’